Moed ziet er niet altijd uit zoals we ons dat voorstellen. Het draagt niet altijd een harnas, het maakt niet altijd lawaai. Soms lijkt het op een stille keuze. De keuze om opnieuw te beginnen na een mislukking, om de waarheid te spreken als dat moeilijk is, om een onzekere weg in te slaan terwijl comfortabeler lijken. Echte moed is die van de gewone dagen. Wanneer niemand kijkt. Wanneer geen enkele overwinning gegarandeerd is. Wanneer de enige reden om door te gaan is dat je weet dat opgeven nog meer zou kosten.
De weg van de moed is ervoor kiezen om door te gaan, zelfs wanneer alles zegt dat je moet stoppen. Daaruit ontstaat echte veerkracht.